เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 141 ขุดทองกันต่อหน้า? ขอโทษที ผมให้เยอะเกินไปหน่อย
เวลาห้าทุ่มลึก
ภาระโหลดของโครงข่ายไฟฟ้าในเมืองปินไห่พุ่งถึงจุดวิกฤต เนื่องจากการใช้เครื่องปรับอากาศในช่วงชั่วโมงเร่งด่วนของค่ำคืนฤดูร้อน ในเขตเมืองฝั่งตะวันออกมีชุมชนเก่าแก่หลายแห่งถึงขั้นเกิดแรงดันไฟฟ้าไม่เสถียรชั่วขณะ ไฟฟ้ากะพริบติด ๆ ดับ ๆ
ทว่า บนผืนทะเลมืดมิดห่างจากฝั่งออกไปสิบไมล์ทะเล “เรือแสงอรุณ” กลับสว่างวาบขึ้นมาทันที
นั่นไม่ใช่แสงนวลตาของไฟเดินเรือทั่วไป
แต่เป็นรัศมีพลังงานมหาศาลที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าและมีเฉดสีน้ำเงินอมเขียว พุ่งทะยานขึ้นจากดาดฟ้าชั้นบนสุด อาบไล้ผืนน้ำในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรให้กลายเป็นสีน้ำเงินประหลาด
ศูนย์ควบคุมเรดาร์ของสถานีอุตุนิยมวิทยาเมืองปินไห่ เสียงเตือนดังระงมอย่างแหลมสูง
“รายงาน! พบการรบกวนแม่เหล็กไฟฟ้ารุนแรงที่นอกชายฝั่งท่าเรือปินไห่! สัญญาณเรดาร์ทั้งหมดในพื้นที่ E3 ล้มเหลว!”
“แหล่งกำเนิดสัญญาณรบกวน... ไม่สามารถระบุตำแหน่งได้! ระดับพลังงาน... เกินกว่าบันทึกทั้งหมดที่เราเคยมี!”