กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในห้องทำงานของผู้บัญชาการกองพลเจิ้ง ผู้บัญชาการกองพลเจิ้งได้แต่ถอนหายใจไปหลายเฮือก พลางมองชายหนุ่มสองคนที่หน้าตาหล่อเหลารูปร่างสูงโปร่งผึ่งผายตรงหน้า แล้วก็ถอนหายใจออกมาอีกคำรบหนึ่ง
“ผู้บัญชาการกองพล คุณเลิกถอนหายใจตลอดเวลาได้ไหม ฟังจนพวกเราพลอยอยากจะถอนหายใจตามไปด้วยแล้ว”
เจิ้งหย่วนโจวไม่สนใจหรอกว่าตอนนี้พ่อของตัวเองจะอยู่ในอารมณ์อะไรกัน อย่างไรเสียในใจเขาก็ค่อนข้างอึดอัดหงุดหงิดอยู่แล้ว
“เจ้าเด็กเหลือขอ แกพูดมาซิ เมื่อคืนนี้พวกแกไปทำอะไรกันมากันแน่ เหอะ ยังใช้งานได้ไม่ดีเท่าเจ้าหมาน้อยของเสี่ยวลู่เขาเลย”
ถูกหมาตัวหนึ่งแย่งผลงานความชอบไป เรื่องนี้หากพูดออกไป เขาที่เป็นถึงผู้บัญชาการกองพลยังรู้สึกขายหน้าเลย