กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในตอนนี้เอง เทาเทานึกถึงมือที่ถือปืนพกซึ่งมันเคยกัดขาดไปครั้งหนึ่งที่หน้าประตูใหญ่เขตทหารเกาะทะเล จู่ ๆ ก็รู้สึกคลื่นไส้กับกลิ่นคาวเลือดนั้นขึ้นมา
ก็ต้องรู้ไว้ด้วยว่ามันกินอะไรก็กลืนทั้งนั้น กลืนทั้งชิ้น
มันเป็นสัตว์ร้ายผู้รักความสะอาดนะ จะปล่อยให้เลือดเปื้อนตัวได้ยังไง?
แต่เพื่อเห็นแก่บุญกุศลของตัวเอง มันก็ยังตัดสินใจรับหน้าที่เจ้าหมาน้อยให้ดีที่สุด
ต้องจัดการพวกนี้ให้เสร็จก่อนที่พวกทหารนั้นจะลั่นไก แฮะ ๆ ๆ
หลังจากรู้ความคิดในใจของเทาเทาที่บ้านของตัวเองแล้ว ลู่เหยียนก็กลอกตาขึ้นฟ้า เธอจะไม่รู้ได้ยังไงว่าหมอนี่รักความสะอาด?