กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กว่าลู่เหยียนจะกลับถึงเขตทหาร ฟ้าก็มืดแล้ว แต่พอเธอลงจากรถก็เห็นป๋ออวิ๋นถิงรออยู่ที่ประตูใหญ่เขตทหารแล้ว
“เมีย ทำไมกลับมาช้าขนาดนี้ เกิดอะไรกันขึ้น”
ป๋ออวิ๋นถิงคว้ามือลู่เหยียนไว้ทันที ถามด้วยสีหน้าวิตกกังวล
พอกลับถึงบ้านก็พบว่าภายในบ้านไม่มีแสงไฟเลย แม้แต่อุณหภูมิก็ใกล้เคียงกับข้างนอก เห็นได้ชัดว่าบ้านไม่มีคนอยู่มานานแค่ไหนแล้ว
ตอนนั้นเขาไปถามพี่สะใภ้จี้ข้างบ้านทันที จึงรู้ว่าเมียพาเด็กไปตัวเมืองอำเภอ แต่รถจากตัวเมืองอำเภอควรจะกลับมาตั้งแต่ก่อนห้าโมงเย็นแล้ว กลับไม่เห็นวี่แววของลู่เหยียน
“สวัสดีผู้บังคับบัญชาระดับสูง”