กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจี่ยนเส้าฮวาล้มครั้งนี้ไม่เบาเลย รู้สึกได้ว่ากระดูกก้นกบกระแทกกับพื้นโดยตรง ความเจ็บบั้นพุ่งจากก้นขึ้นไปถึงกลางหัวเลยทีเดียว ทำให้เขาอดอยากด่าคนไม่ได้
“อ้าว ไม่คิดว่าจะยังให้ฉันเจอคนรู้จักด้วยนะ เจี่ยนเส้าฮวา นายไม่ได้หลบภัยอยู่บนเกาะหรือไง มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
ลู่เหยียนยืนอยู่ตรงหน้าเจี่ยนเส้าฮวา ยิ้มมองเขาลงมาจากที่สูงกว่า
จริง ๆ แล้วเจี่ยนเส้าฮวาไม่คุ้นเคยกับลู่เหยียนเลยสักนิด นอกจากใบหน้าของเธอที่ทำให้เขาคิดถึงไม่ลืม เสียงของเธอเขากลับจำได้ไม่ค่อยไท่ชิง
ดังนั้นเมื่อได้ยินคำพูดของลู่เหยียนที่แฝงน้ำเสียงเสียดสี เขาก็ระเบิดอารมณ์ทันที