กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะที่ป๋ออวิ๋นถิงกลับมา ยังไม่ทันเดินเข้าไปในลานบ้านเล็กก็ได้กลิ่นไก่ตุ่นแล้ว
บนใบหน้าหล่อเหลาที่เดิมทีตึงเครียด ในที่สุดก็เผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา
“ฉันกลับมาแล้ว!”
พอป๋ออวิ๋นถิงเข้าประตูมาก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของบ้าน เสียงพูดยังไม่ทันขาดคำ คนก็เข้าไปในห้องครัวแล้ว โอบภรรยาน้อยของตัวเองไว้ในอ้อมแขน
สมองโต ๆ หนึ่งหัวถูไปถูมาแถวหูเมีย ราวกับเป็นสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์ตัวใหญ่
“เมีย เหนื่อยนะ ต่อไปเรื่องผ่าฟืนแบบนี้ให้ฉันทำก็พอ”