กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันว่าเจ้านายนะ ลืมไปหรือเปล่าว่าลูกชายคุณยังเป็นเด็กตัวจิ๋วไม่ถึงสี่ขวบ? คุณพูดมาขนาดนี้ แน่ใจหรือว่าลูกชายคุณฟังเข้าใจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงจำได้หรือเอาไปใช้ได้เลย”
พร้อมกับที่พูด เทาเทาก็กลอกตาแทบขึ้นฟ้า ผลก็คือมันโดนเจ้านายเขกหัวหนึ่งที
“หึ อย่าดูแคลนลูกชายฉันเลย ลูกชายฉันฉลาดมาก”
หัวเล็ก ๆ ของเสี่ยวเทาพยักหงึก ๆ ต่อ “อือ ๆ ฉันฟังเข้าใจแล้ว จำได้หมดแล้วด้วย เทาเทา นายจำได้ไหม”
เทาเทางุนงง “อะไรกัน”
“ฮ่า!”
ลู่เหยียนยิ้มอย่างดูแคลน
“เอ๊ะ ที่แท้ก็เป็นนายนี่เองที่โง่ที่สุดในสามคนเรา” เสี่ยวเทาส่ายหน้าอย่างจนใจ