กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ปัง!”
“อ๊า!”
ขณะที่จ้าวฉิงกำลังจะชนกองไฟ ลู่เหยียนก็ยกเท้าถีบออกไปตรง ๆ จ้าวฉิงกระเด็นออกไป ชนเข้ากับผนังถ้ำที่ไม่ไกลนัก แล้วไถลลงไปนั่งบนพื้น
“จ้าวฉิง ดูเหมือนเธอยังไม่ยอมพูดความจริงนะ ถ้าฉันปล่อยเลือดเธอออกมาหน่อยตอนที่เธอหิวและกระหายน้ำจะเป็นยังไง? ตอนนี้หิมะตกหนักปิดภูเขา กลิ่นคาวเลือดจะต้องดึงดูดสัตว์ดุร้ายที่หิวโหยมาแน่”
ลู่เหยียนเดินเข้ามาตรงหน้าจ้าวฉิงอย่างสบาย ๆ ตอนนี้ในมือเธอมีกริชเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นแล้ว
เธอค่อย ๆ ย่อตัวลงมองจ้าวฉิง ใช้กริชในมือตบ ๆ ใบหน้าจ้าวฉิง