กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่เหยียนกวาดตามองสิ่งของในหีบไม้ใหญ่เหล่านั้นจนทั่ว ก็มองไม่ออกว่ามีอะไรกัน จึงปิดตาลงเริ่มพักผ่อนเสียเลย
เสี่ยวเทาเกาะหน้าต่างมองก็มองไม่ออกเหมือนกันว่ามีอะไรกัน จึงเบะปากเล็ก ๆ อย่างเหี่ยวเฉาแล้วกลับไปนั่งนิ่งอยู่ในอ้อมอกของพ่อป๋ออวิ๋นถิง
ตอนนี้ในใจของป๋ออวิ๋นถิงโล่งใจขึ้นมา เขากังวลมาตลอดว่าลูกชายจะเมาเครื่องบินหรือไม่ แต่พอเห็นปฏิกิริยาของลูก ดูเหมือนเขาจะคิดมากไปเอง
ห้าชั่วโมงต่อมา ครอบครัวสามคนก็ขึ้นนั่งบนรถจี๊ปของกองทัพมุ่งหน้าไปทางบ้าน คนที่ขับรถคือหวังเจิง นายทหารรักษาความปลอดภัยของเขา
ตอนนี้หวังเจิงยิ้มตาเยิ้มมองไปข้างหน้า พอเขาเหลือบไปมองกระจกหลัง สายตาก็ชนเข้ากับสายตาของผู้การของตัวเองพอดี