กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เสี่ยวเทา ดูสิ นี่คือเครื่องบินที่เราเดี๋ยวจะได้นั่ง เป็นยังไง ใหญ่ไหม”
ตอนนี้เสี่ยวเทาไม่สนใจความรู้สึกของลมตะวันตกเฉียงเหนือที่พัดอยู่บนใบหน้าแล้ว ดวงตาโตคู่หนึ่งเป็นประกายวิบวับ
“แม่ มันใหญ่จริง ๆ เลย!”
ลู่เหยียนวางเด็กน้อยลงบนพื้น จูงมือเล็ก ๆ ของเขาไปยืนเทียบข้างล้อหน้าเครื่องบินแล้วหัวเราะคิก ๆ
“แม่ ล้อของเครื่องบินยังสูงกว่าหนูอีก แม่ เครื่องบินใหญ่ขนาดนี้บินขึ้นฟ้าได้ยังไง”
ทำไมปัญหากลับมาอีกแล้วล่ะ
ตอนนี้เอง มีเสียงฝีเท้าดังมาจากทางฝั่งพวกเธอ ลู่เหยียนหันไปมอง ปรากฏว่าเป็นชายคนหนึ่งสวมชุดนักบินกองทัพอากาศ