กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า อีกไม่นานก็จะถึงตรุษจีน ป๋ออวิ๋นถิงและหยางส่วงก็ได้เอาของที่เตรียมไว้ให้คนในครอบครัวไปส่งที่ที่ทำการไปรษณีย์แล้ว
เพียงแต่ความปรารถนาที่จะนั่งเครื่องบินกลับจิงตูนั้นไม่สำเร็จ หลังจากจัดการงานเรียบร้อยแล้ว สามคนพ่อแม่ลูกก็ได้แต่นั่งรถไฟ
เส้นทางนี้ต้องเดินทางหกเจ็ดวัน โชคดีที่เป็นตู้นอน ไม่อย่างนั้นหยางส่วงคงไม่รู้ว่าตัวเองจะยังมีชีวิตไปถึงจิงตูหรือเปล่า
โชคดีที่ตอนนี้เป็นแค่ปลายเดือนมกราคมปี 1,976 ก่อนจะมีการปฏิรูปและเปิดประเทศ ในประเทศแทบไม่มีประชากรเคลื่อนย้าย อะไรกัน ดังนั้นตอนนี้เธอจึงยังไม่ต้องสัมผัสความทรมานของ “เทศกาลเดินทางกลับบ้าน”