กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอตื่นขึ้นมาหยางส่วงรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ความเหนื่อยล้าบนร่างกายก็หายไปด้วย เพียงแต่คนที่เดิมทีนอนอยู่ข้างเธอได้หายไปแล้ว
สิ่งที่แทนที่คือกระดาษข้อความแผ่นเล็กบนหมอนข้าง ๆ ว่า กองทัพมีเรื่อง ฉันไปก่อนนะ จะกลับก่อนมื้อเย็น ลงชื่อ ป๋ออวิ๋นถิง
หยางส่วงยิ้มออกมา คิดในใจว่า ไม่คิดว่าป๋ออวิ๋นถิงจะหล่อ หุ่นดี แถมยังเขียนลายมือได้สวยพลิ้วไหวดุจมังกรร่ายรำฟีนิกซ์ แข็งแรงทรงพลัง หลังจากเก็บกระดาษข้อความแผ่นเล็กเข้าไปในมิติแล้ว เธอก็ยืดตัวบิดขี้เกียจแล้วลุกจากเตียง