กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อผู้บัญชาการกองพลหลิวกลับเข้าห้องนอนและเห็นภาพนี้ ทั้งสองหมัดก็กำแน่น ในดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดใจและความเด็ดเดี่ยวชนิดที่ผู้คนหยั่งไม่ถึง
“หึ น่าสงสารใจพ่อแม่ทั่วหล้า ผู้บัญชาการกองพลหลิว คุณต้องยึดมั่นในใจเดิมของตัวเองให้ดี”
หยางส่วงดื่มน้ำชาที่เย็นชืดไปแล้วหนึ่งอึก ขมวดคิ้ว ฉันกังวลว่าผู้บัญชาการกองพลหลิวจะเกลียดชังป๋ออวิ๋นถิงด้วยความริษยาเพราะเรื่องนี้ แล้วใช้วิธีบางอย่างที่คนอื่นโต้แย้งไม่ได้กับเขา
ไม่นานนัก ป๋ออวิ๋นถิงก็พาทหารน้อยกลุ่มหนึ่งมาที่บ้าน ด้านหลังยังมีรถเข็นมือที่บรรทุกประตูใหญ่บานใหม่เอี่ยมหนึ่งบาน