กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ส่งออก?”
หลินหน่วนพิงกำแพง นิ้วมือเคาะที่แขนสองครั้ง
“ผู้อำนวยการจาง เรื่องส่งออกไม่ต้องรีบ ก่อนอื่นเซ็นสัญญาระยะยาวกับห้างสรรพสินค้าให้เรียบร้อยก่อน ปีหน้าถ้าฉันขยายเป็นห้าสิบลังแล้วค่อยคุยเรื่องการค้าต่างประเทศ”
“ได้ ถ้าคุณมีแผนในใจก็ดีแล้ว” ผู้อำนวยการจางหนีบกระเป๋าเอกสารให้แน่น ขึ้นจักรยาน “เรื่องพี่โจว พอกลับไปผมจะบอกเขา คุณรอฟังข่าวก็แล้วกัน”
หลินหน่วนมองส่งเขาขี่จักรยานออกไปไกล แล้วหันกลับไปลานเลี้ยงผึ้ง
การส่งออก—นั่นคือกระดานที่ใหญ่กว่า แต่เธอไม่รีบ ค่อย ๆ ก้าวไปทีละก้าว
วันเวลาผ่านไปอย่างเร่งรีบเหมือนฝูงผึ้งบนลาดเขา ในตอนเช้าวันหนึ่งปลายเดือนมิถุนายน หลินหน่วนถูกเสียงเด็กใสแจ๋วปลุกให้ตื่นจากห้องครัว