กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แซ่ลู่?”
นิ้วมือของหลินหน่วนหยุดชะงักอยู่ที่ขอบโต๊ะ
ชายชราหายใจหอบอย่างหนัก แต่แววตาเปล่งประกายสว่างจนน่าตกใจ
“ใช่ แซ่ลู่ ฉันสืบถามมาครึ่งปีกว่า มีคนบอกฉันว่าลูกชายของน้องชายเขาเป็นผู้บังคับกองร้อยอยู่ในเขตทหารชิงซาน”
“สหายร่วมรบของคุณชื่ออะไรกัน?”
“ลู่เจิ้นปัง” เสียงของชายชราจู่ ๆ ก็ต่ำลง ราวกับว่าการเอ่ยชื่อนี้ออกมาหมดเรี่ยวแรงทั้งหมด “ปี 1950 ไปรบที่เกาหลี ปี 1951 เสียชีวิตที่ทะเลสาบฉางจิน”
หลินหน่วนจดจำชื่อนั้นไว้ในใจ
“แล้วน้องชายเขาเล่า?”