เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จ้าวเต๋อกุ้ย พรุ่งนี้ เราหย่ากัน”
จ้าวเต๋อกุ้ยยันขอบแท่นนอนถอยหลัง ข้อมือเพิ่งพลิกได้ครึ่งชุ่น แขนทั้งข้างก็เจ็บจนชา และเข่าก็กระแทกกลับลงพื้นอีกครั้ง
“ปล่อยฉันก่อน มีอะไรกันก็พูดตอนยืนไม่ได้หรือ คุณกดผู้ชายของตัวเองลงกับพื้น ถ้าเรื่องแพร่ออกไป คุณไม่รู้สึกอายบ้างหรือ”
“คนที่ถูกตีไม่เคยกลัวขายหน้า คนที่ลงมือกลับห่วงหน้าตาก่อน ถ้าคุณอยากลุกขึ้นจริง ก็ตกลงเรื่องหย่าให้เรียบร้อย”
“หลินหน่วน เธอไข้ขึ้นจนเพ้อหรือเปล่า ออกจากตระกูลจ้าวแล้ว เธอไม่มีที่ซุกหัวนอน หน่วยการผลิตก็ไม่แบ่งเสบียงให้เธอคนเดียว”
“นั่นเป็นเรื่องของฉัน ไม่ต้องให้คุณมาคิดแทน ฉันต้องการแค่คำตอบเดียว การหย่านี้จะหย่าหรือไม่หย่า”
จ้าวเต๋อกุ้ยลองดึงแขนกลับอีกครั้ง ร่างของหลินหน่วนไม่ขยับ นิ้วมือทั้งห้าที่กดอยู่บนข้อมือกลับรัดแน่นขึ้นอีกหลายส่วน