ตอนที่ 3 โม้เหรอ？ ไม่มีทางหรอก

ตอนที่ 3 โม้เหรอ? ไม่มีทางหรอก

จากเมืองปิงเฉิงถึงเมืองเม่อเหอมีระยะทางประมาณ 800 กิโลเมตร

รถไฟชั้นสามต้องใช้เวลาเดินทางถึง 17 ชั่วโมงครึ่ง

ทิวทัศน์นอกหน้าต่างสวยงามมาก แต่อันเกอกลับไม่มีอารมณ์ชื่นชมแม้แต่น้อย

ตลอดทางเขาจดจ่ออยู่กับการศึกษาตัวระบบอย่างตั้งใจ

การไลฟ์สด

คือสิ่งที่ตัดสินใจได้ระหว่างทาง

เหตุผลไม่มีอะไรมากไปกว่าเพื่อค่าชื่อเสียง

พูดตามตรง อันเกอมั่นใจกับการพัฒนาฟาร์มของเขามากทีเดียว

แต่เมื่อต้องเผชิญกับสิ่งของวิเศษมากมายในร้านค้าระบบ จะบอกว่าไม่หวั่นไหวนั้นเป็นการหลอกตัวเองชัด ๆ