เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หม้อปรุงยาสีพาสเทล
บทที่ 48: ถ้ำงูยักษ์
"รอยแยกตรงนั้นอยู่ที่ไหน?" หลินหานเอ่ยถาม
"คงไม่ใช่ว่านายอยากไปสถานที่ผีสิงนั่นหรอกนะ?" หลิวตงร้องเสียงหลงในทันที
หลินหานแย้มยิ้มบางๆ "พวกเจ้าไม่ได้มาเพื่อแสวงหาโชคชะตากันหรอกหรือ? ในนั้นอาจจะมีมันอยู่ก็ได้ ว่าแต่... พวกเจ้าคงไม่ได้เดินลึกเข้าไปข้างในกันหรอกกระมัง?"
"เปล่าเลย เต็มไปด้วยซากกระดูก ราวกับหลุมฝังศพไร้ญาติ พวกเราเห็นเข้าก็วิ่งหนีเตลิดกันออกมาแล้ว" จูเสวียอี๋เป็นเด็กผู้หญิง ย่อมไม่ต้องอายที่จะพูดความจริงแบบนี้ออกมาให้หลินหานฟัง
"พวกเจ้าถือว่าดวงดีไม่น้อยทีเดียว" หลินหานพยักหน้ารับ หากเด็กหนุ่มสาวทั้งห้าเกิดมีความอยากรู้อยากเห็นมากกว่านี้ แล้วคิดจะบุกเข้าไปสำรวจว่าตัวอะไรกันแน่ที่กินคนและสัตว์เหล่านี้เข้าไป ป่านนี้คงไม่มีทางรอดชีวิตกลับออกมาได้แน่