กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 233 มาอยู่เป็นเพื่อนพวกเราเถิด……
เงียบเชียบไร้สุ้มเสียง ทว่ากลับวุ่นวายโกลาหลไปหมด
หรงเจี้ยนเสวี่ยทิ้งเผยจิงซวี่ไว้ที่จวน อีกทั้งยังให้เจียงหุ่ยอยู่เคียงข้างนาง
“มิใช่เรื่องใหญ่โตอันใด ไม่ต้องกังวลไป” หรงเจี้ยนเสวี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ น่าเชื่อถือเช่นเคย “รอข้าก็พอ ก่อนมื้อเที่ยงข้าจะกลับมา”
เผยจิงซวี่กระตุกมุมปาก เผยรอยยิ้มพึ่งพาอาศัยให้ชายหนุ่ม “ข้าจะเชื่อฟังท่านจวินโหมวเจ้าค่ะ”
ยามที่หรงเจี้ยนเสวี่ยจากไป เขาให้เจียงหุ่ยนำกระบี่ประจำกายมาให้
ดูเหมือนนั่นจะเป็นครั้งแรกที่เผยจิงซวี่ได้เห็นหรงเจี้ยนเสวี่ยถือกระบี่ประจำกายและอาบไปด้วยกลิ่นอายสังหาร