กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 232 หรงเจี้ยนเสวี่ยภักดีต่อเผยจิงซวี่
รถม้าเคลื่อนที่ไปอย่างราบรื่นและสม่ำเสมอ
ภายในรถ หรงเจี้ยนเสวี่ยมีสายตาเรียบเฉย นัยน์ตาสีหมึกจ้องมองไปยังร่างของเผยจิงซวี่อย่างไม่วอกแวก
แสงจากนอกหน้าต่างรถลอดผ่านม่านบางเบา สาดส่องลงมาบนร่างของนางอย่างทั่วถึง
หรงเจี้ยนเสวี่ยเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ในแววตามีอารมณ์บางอย่างแฝงอยู่
“เป็นอะไรไป?” หลังจากไม่ได้ยินเสียงของหรงเจี้ยนเสวี่ยอยู่นาน เผยจิงซวี่ก็เงยหน้าขึ้นอย่างสงสัย ดวงตาเรียวรีใสกระจ่างของนางราวกับกวางน้อยที่ไร้เดียงสา
ระยะห่างระหว่างทั้งสองใกล้มาก ทว่าเมื่อถูกดวงตาคู่นั้นจ้องมอง กลับดูเหมือนความพึ่งพาและไว้วางใจ โดยไม่มีความเสน่หาเจือปนแม้แต่น้อย