กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 167 ขอความเมตตาจากท่านอาจารย์สั่งสอน...
คำพูดนี้ดูจะโอหังไปสักหน่อย
ทว่าเมื่อออกจากปากของหรงเจี้ยนเสวี่ย กลับหาข้อผิดพลาดมิได้เลย
เพียงแต่รู้สึกว่าคำพูดนี้ดู... มีนัยแฝงอยู่
เสิ่นเชียนฟานมิได้ตอบคำถามขององค์ชาย รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาแข็งค้างดุจน้ำแข็ง
“ท่านอาจารย์อาวุโส ขุนนางและสตรีที่อยู่ในงานวันนี้ หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เกรงว่าจะเสื่อมเสียต่อชื่อเสียงของท่าน”
หรงเจี้ยนเสวี่ยเชิดคางขึ้นเล็กน้อย สายตามองตรงไปข้างหน้า ลูกประคำบนข้อมือสั่นไหวเบาๆ อักขระพราหมณ์สีทองภายใต้แสงแดดดูสะดุดตายิ่งนัก
“เรื่องของวันนี้ จะไม่มีผู้ใดแพร่งพรายออกไปทั้งสิ้น”
น้ำเสียงของหรงเจี้ยนเสวี่ยราบเรียบดุจผิวน้ำ