Chapter 0166

ตอนที่ 166 “อาซวี่ พวกเขาไม่มีผู้ใดดีเท่าข้า”

สายลมในสนามล่าสัตว์พัดกระพืออาภรณ์ตัวกว้างของบุรุษผู้นั้น เขาหยัดยืนอยู่ตรงนั้น เส้นผมยาวดุจหมึก ใบหน้าและคิ้วงดงามหมดจดทว่าเย็นชา

ไม่ทราบว่าเป็นเพราะเหตุใด เผยจิงซวี่พลันนึกถึงครั้งแรกที่ได้พบเขาขึ้นมา

บุรุษผู้นั้นมีท่วงท่าสง่างามดุจกระเรียนและต้นสน งดงามผุดผ่องดุจต้นจือหลานและไม้ยืนต้น

——เขาเปรียบดั่งจันทร์กระจ่างบนฟากฟ้า เทพเซียนในอาราม ดูราวกับไม่เคยหวั่นไหวให้แก่ผู้ใด

ทว่าเผยจิงซวี่ไม่ยินยอม

นางต้องการให้จันทร์กระจ่างนั้นลงมายังโลกมนุษย์ ต้องการให้เทพเซียนทอดสายตาลงมา

เฉกเช่นในยามนี้ ดวงตาคู่นั้นทอดมองเพียงนางผู้เดียว

หรงเสวียนโจวยังคงมองไปทางเผยจิงซวี่