กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 147 พระพุทธรูปของข้า มิได้อยู่ในอาราม
เผยจิงซวี่อุทานออกมาคำหนึ่ง นางรีบหันขวับกลับไป—
เสี้ยววินาทีต่อมา กลิ่นอายไม้กฤษณาที่แฝงไปด้วยความรุกรานก็กัดเม้มริมฝีปากของนาง บุกรุกยึดครองทุกตารางนิ้ว!
ชายหนุ่มใช้มือข้างหนึ่งจับข้อมือนางไว้แน่น กดลงบนกรอบประตูโดยไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ ส่วนมืออีกข้างที่สวมลูกประคำก็คว้าหมับเข้าที่ลำคอของนาง!
นิ้วมือเรียวงามดุจหยกสอดประสานเข้ากับง่ามนิ้วของนางทีละนิ้ว ก่อนจะกุมประสานกันแน่น
ริมฝีปากเย็นเยียบขยี้ผ่านริมฝีปากแดงระเรื่อของนาง เขาแงะฟันนางออกแล้วหยอกเย้ากัดปลายลิ้น
“อื้อ—”
ความเจ็บแล่นปราดที่ปลายลิ้น เผยจิงซวี่ดิ้นรนอย่างรุนแรงจนเผลอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด!
ลิปสติกของนางถูกกลืนกินจนหมดสิ้น แม้แต่กลิ่นคาวเลือดจางๆ ในปากก็ถูกเขาช่วงชิงไปจนหมด