Chapter 0146

ตอนที่ 146 ข้ออ้างของนาง!

ไป๋ซูถงเบิกตากว้าง หางตาแดงระเรื่อ นางยืนตะลึงอยู่ที่เดิม

นางมองหรงเจี้ยนเสวี่ยที่ยืนอยู่ใต้ร่มไม้ด้วยความงุนงงและตกตะลึง แสงเงาที่สั่นไหวตกกระทบลงบนบ่าของเขา ดูสง่างามเหนือผู้ใด

ยามเขามองไป๋ซูถง แววตาของเขาราบเรียบยิ่งนัก กระทั่งอารมณ์ความรู้สึกยังแทบไม่มี

ในดวงตาของไป๋ซูถงฉายแววไม่ยินยอมและซับซ้อนขึ้นมาวูบหนึ่ง

ไป๋ซูถงกำมือแน่น แววตาของนางเป็นประกาย นางจ้องมองนัยน์ตาของหรงเจี้ยนเสวี่ยไม่วางตา

“ท่านราชครู ซูถงไปล่วงเกินท่านที่ใดกัน เหตุใดท่านถึงได้ลำเอียงเข้าข้างพี่หญิงเผยเช่นนี้?”

แววตาที่นางมองบุรุษผู้นั้นทั้งเด็ดเดี่ยวและไม่ยอมจำนน ราวกับว่านางต่างหากที่เป็นผู้ได้รับความอยุติธรรมครั้งใหญ่หลวง