เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 97 ใช้ได้ดีกว่าเรือนซวนโจวเสียอีกหรือ?
นางยิ้มกว้าง ดวงตาโค้งดั่งจันทร์เสี้ยว สายตาที่มองไปยังหรงเจี้ยนเสวี่ยฝากฝังความเชื่อใจทั้งหมดของนางไว้
นางกล่าวว่า ท่านพี่ไม่มีสิ่งใดที่ต้องการจากข้า
หรงเจี้ยนเสวี่ยลดสายตาลง มองไปยังมือข้างที่สวมกำไลหยกของนางอย่างแนบเนียน
มือของนางความจริงแล้วไม่ถือว่าเล็ก นิ้วเรียวบาง อ่อนช้อยราวกับไร้กระดูก
เพียงแต่สำหรับเขาแล้ว ยังไม่เพียงพอ
เขาขมวดคิ้วเมื่อตระหนักได้ว่าตนกำลังคิดสิ่งใดอยู่ หรงเจี้ยนเสวี่ยจึงเบือนสายตาหนี
“ท่านพี่?” เผยจิงซวี่เอียงศีรษะเล็กน้อยราวกับคิดว่าชายหนุ่มฟังไม่ชัด นางยิ้มอย่างใสซื่อ “อาซวี่สามารถไปกับท่านพี่ได้หรือไม่เจ้าคะ?”
หรงเจี้ยนเสวี่ยไม่ได้ตอบคำถามนางในทันที แต่กลับถามว่า “เหตุใดองค์ชายรัชทายาทจึงส่งเทียบเชิญมาให้เจ้า?”