Chapter 0096

ตอนที่ 96 “เผยจิงซวี่ มิใช่ความฝัน...”

เผยจิงซวี่หลับตาลง นางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ลมหายใจผ่อนคลายลงจนสม่ำเสมอ ขนตายาวของเผยจิงซวี่สั่นไหวเล็กน้อย นางเอียงศีรษะไปทางทิศของเขา

เขายังคงไม่ยอมลดละที่จะกุมมือนางไว้

ท่วงท่าของเขาเล็กน้อยมาก ทว่าแรงที่กำมือนางกลับแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

เพราะนาง “หลับไปแล้ว” มือจึงไร้เรี่ยวแรง เขาจึงเป็นฝ่ายชักนำนาง

เสียงครางอู้อี้ที่ถูกกดไว้เล็ดลอดออกมาจากลำคอของชายหนุ่ม ช่างเย้ายวนและน่าฟังยิ่งนัก

เผยจิงซวี่ได้ยินเสียงเสื้อผ้าเสียดสีกัน เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่งที่ขอบเตียงของนาง พลางจ้องมองใบหน้านาง

ด้านนอกพายุฝนฟ้าคะนอง

บดบังทุกความน่าอดสูและเสียงหัวใจที่เต้นรัว