Chapter 0070

ตอนที่ 70 “โกหก”

แสงสีค่ำคืนอันเย็นเยียบสะท้อนอยู่ภายนอกบานหน้าต่าง ถูกแสงไฟภายในห้องขับไล่ออกไป

หรงเจี้ยนเสวี่ยกลับมานั่งลงอีกครั้ง หยิบพู่กันที่วางอยู่ข้างกายขึ้นมา

“ตรงนี้” เขาขีดวงกลมล้อมรอบเนื้อหาจุดหนึ่ง “เนื้อหาเหล่านี้ค่อนข้างลึกซึ้ง หากเจ้าฟังไม่เข้าใจ ให้บอกให้ข้าหยุดได้ทุกเมื่อ”

เผยจิงซวี่พยักหน้า

เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นหนึ่งครั้ง เผยจิงซวี่หดคอลงอย่างกะทันหัน ดวงตาคลอไปด้วยน้ำตา “ท่านพี่ ข้าขอจับมือ…”

ราวกับแมวน้อยที่ได้ที่พึ่งพิง ทั้งยังแฝงไปด้วยความรู้สึกออดอ้อน

หรงเจี้ยนเสวี่ยหลุบตาลงเล็กน้อย ยื่นมือออกไป นิ้วเรียวยาวสอดผ่านง่ามนิ้วของนาง ค่อยๆ เลื่อนลงมา กุมข้อมือของนางไว้