กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 69 เอ้อร์หลางไม่อยู่ อาซวี่กลัวเหลือเกิน...
สายฟ้าแลบแปลบปลาบ เสียงฟ้าร้องครืนครั่น พายุฝนกระหน่ำไม่ขาดสาย
ณ ห้องทรงพระอักษรเรือนตะวันออก หรงเจี้ยนเสวี่ยกำลังสวดมนต์
ใช่แล้ว มิใช่คัดลอกตำรา แต่เป็นการสวดมนต์
นับตั้งแต่เขาลงจากเขา เขาก็แทบไม่ได้สวดมนต์อีกเลย
ในสายตาของเขา การสวดมนต์ช่วยรวบรวมปราณและสมาธิได้ดีกว่าการคัดลอกตำรา เพียงแต่ในราชสำนักนั้น ไม่มีเรื่องราวใดใหญ่โตพอที่จะคุ้มค่าให้เขาต้องสวดมนต์เพื่อรวบรวมสมาธิ
มือขวายังคงหลงเหลือกลิ่นหอมของดอกไม้
ปลายนิ้วคลึงผ่านลูกประคำ ลูกประคำที่อบอวลด้วยกลิ่นไม้หอมกฤษณานั้น จึงพลอยติดกลิ่นหอมของดอกไม้ไปด้วย
ไม่ว่าจะปัดอย่างไรก็ไม่จางหาย