บทที่ 103 ไม่สนใจ

บทที่ 103 ไม่สนใจ

พอคำพูดของฮั่วถังหลุดออกไป ผู้คนหน้าประตูจวนอ๋องต่างไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ หรือกระทั่งยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าสิ่งที่ฮั่วถังพูดนั้นหมายความว่าอย่างไร

จนกระทั่งผ่านไปครู่ใหญ่ ดวงตาของคนเหล่านั้นถึงค่อยๆ เบิกกว้างขึ้นอย่างช้าๆ เริ่มสงสัยว่าเมื่อครู่นี้ตนเองหูแว่วไปหรือไม่

มันไม่ควรจะเป็นการเจรจาตกลงกันระหว่างสองฝ่ายหรอกหรือ ว่าจะจัดการเรื่องในวันนี้อย่างไรถึงจะยุติลงได้?

เหตุใดอ๋องอันหยางถึงได้เอ่ยปากว่าจะหักขา?

นั่นคือทายาทชายเพียงคนเดียวของจวนอ๋องอันหยางเชียวนะ หากถูกหักขาไป ต่อจากนี้มิกลายเป็นคนพิการไปแล้วหรือ!