กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 114 คิดว่าตัวเองเป็นปรมาจารย์หรือไง? ขอโทษที เขาเป็นปรมาจารย์จริง ๆ
กลิ่นอายอันทรงพลังพวยพุ่งทะยานขึ้น!
ชั่วพริบตาที่จรดพู่กัน กลิ่นอายสง่างามผ่าเผยดั่งผู้ยิ่งใหญ่ก็ก่อตัวขึ้นเองตามธรรมชาติ
และเมื่อกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่นั้นก่อตัวขึ้น
ในก้นบึ้งหัวใจของคนกลุ่มนั้นก็อดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนก!
กลิ่นอายนี้ ช่างน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง!
ทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะเกิดความเคารพยำเกรงขึ้นมาในใจ
ทว่าในวินาทีถัดมา คนพวกนี้ก็พลันได้สติกลับมา
"กลิ่นอายของหมอนี่มัน..."
"เหอะ ก็แค่วางมาดไปงั้นแหละ! กลิ่นอายจะดุดันแค่ไหนแล้วมันจะทำไม?