กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171 กลับมาไม่ได้ ก็จะจมอยู่ในห้วงเหวไร้สิ้นสุดกับเจ้าตลอดกาล
ท้องฟ้ากว้างสูง เมฆลอยอยู่ไกล ๆ สายลมอ่อนพัดมาให้รู้สึกสบาย
แสงแดดสดใสส่องลอดต้นโพธิ์ที่แผ่กิ่งใบเขียวครึ้มเหมือนร่มใหญ่ ทิ้งแสงและเงาเป็นหย่อม ๆ ลงบนพื้น
เสียงนกร้องไพเราะดังมาจากบนต้นไม้ คลอไปกับเสียงสวดมนต์อันสงบจากในวัด
บนตั่งเล็กแกะสลักลายดอกไม้ใต้ต้นไม้ ชายชุดขาวนั่งอยู่ริมตั่ง หลับตากอดหญิงสาวในอ้อมแขนไว้แน่น
หญิงสาวมีผิวขาวเนียนเหมือนเนื้อลิ้นจี่สด ใบหน้างามเหมือนดอกบัว นางยังคงหลับไม่ได้สติอยู่เงียบ ๆ
ผมดำหนานุ่มสยายอยู่บนท่อนแขนของชายหนุ่ม ชายกระโปรงสีขาวแผ่อยู่บนตั่งเล็กอย่างสวยงาม ลายนกกระเรียนขาวที่ปักไว้ดูราวกับมีชีวิตอยู่ท่ามกลางแสงและเงา