กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 เจ้าลูกอกตัญญู นี่พ่อกับแม่ของเจ้า!
เสิ่นฝูเยว่รีบเดินไปหาอวิ๋นฉือ กางแขนขวางไว้ ปกป้องเขาที่นอนหมดสติอยู่ด้านหลัง “พวกเจ้าฆ่าพี่ชายข้าไม่ได้!”
นางยังทรมานเขาไม่หนำใจเลย จะปล่อยให้เขาตายสบาย ๆ แบบนี้ได้อย่างไร!
“พี่ชาย?” ผู้อาวุโสหลายคนมองสำรวจนาง “ได้ยินว่าอวิ๋นฉือรับน้องสาวบุญธรรมมาคนหนึ่ง หรือว่าจะเป็นเจ้า?”
อีกฝ่ายมีคนมากกว่า เสิ่นฝูเยว่จึงกลัวอยู่บ้าง แต่ก็ยังฝืนทำท่าขึงขัง “ใช่ ข้าเป็นน้องสาวบุญธรรมของอวิ๋นฉือ ข้าชื่อเสิ่นฝูเยว่ ถ้าอยากฆ่าเขา ก็ต้องให้ข้าฆ่าก่อน”
ทุกคน “???”
พวกเขาหูฝาดไปหรือเปล่า
นางตั้งใจจะพูดว่า ถ้าอยากฆ่าอวิ๋นฉือ ก็ต้องข้ามศพนางไปก่อนหรือเปล่า?
อวี๋ซิ่วเองก็แปลกใจเล็กน้อย รีบหันขวับไปมองเสิ่นฝูเยว่