เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 เน้นความรู้สึกว่าเป็นฝ่ายคุมเกม
เสิ่นเมี่ยวเสวี่ยฟังภาษามิงค์ไม่รู้เรื่อง แต่คิดว่าคงด่าพาดพิงแม่ไปไม่น้อย แถมยังถูกอวี๋ซิ่วด่าว่าโง่อีก นางเลยยิ่งโมโห
“อวี๋ซิ่ว ข้าพูดผิดตรงไหน? เจ้ากินของในชาม ตายังมองของในหม้อ แถมยังยึดของในนาไว้อีก เจ้ามัวเมาอยู่กับเรื่องรักใคร่ เข้าสำนักมาตั้งสิบปี กลับมาก็ยังเป็นคนไร้ค่า เป็นหมาเลียชั้นต่ำอยู่ดี!”
เสวี่ยฉิวแทบคลั่ง “แต่ท่านแม่ นางด่าท่านว่าเป็นหมาเลียนะ...”
อวี๋ซิ่วยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ “นั่นก็เพราะนางไม่เข้าใจเลยว่าการเป็นหมาเลียมันมีความสุขแค่ไหน”
เสิ่นเมี่ยวเสวี่ยเห็นนางไม่อาย แถมยังภูมิใจอีก ก็โมโหจนหลุดหัวเราะ “ประจบไปประจบมา จนเจ้ารู้สึกว่าตัวเองเหนือกว่าคนอื่นแล้วหรือไง?”
อวี๋ซิ่วเลิกคิ้ว “การเป็นหมาเลียก็เป็นศาสตร์แขนงใหญ่เหมือนกันนะ ต่อให้เจ้าอยากเรียนก็เรียนไม่เป็นหรอก!”