เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 กึ่งก้าวสู่เซียนด้วยระบบหมาเลีย
บนยอดเขาที่มีหมอกบาง ๆ ลอยคลอเคลีย มีกระท่อมไม้ไผ่หลังเล็กสวย ๆ ตั้งอยู่ไม่กี่หลัง
หน้ากระท่อมปลูกดอกไม้และหญ้าวิเศษไว้สารพัดชนิด จนมีผีเสื้อบินวนเวียนอยู่แถวนี้ตลอดทั้งปี
กลางลานมีซุ้มดอกวิสทีเรียอยู่ซุ้มหนึ่ง
ใต้ซุ้มวางเก้าอี้นอนตัวยาวไว้
ตอนนี้อวี๋ซิ่วกำลังเอนตัวอยู่บนนั้น อ่านหนังสือนิทานไปพลาง จิบชาไปพลาง
นิ้วเรียวยาวของนางดูราวกับแกะมาจากหยก แม้แต่เล็บก็ยังเป็นสีชมพูสวยเงาวาว
ผมดำเกล้าขึ้นหลวม ๆ กระโปรงผ้าโปร่งสีม่วงอ่อนแผ่จากเก้าอี้ลงไปกองกับพื้น นางดูเหมือนดอกอวี้หลานที่บานเงียบ ๆ อยู่บนกิ่ง
ข้างหมอนมีเฟอร์เร็ตหิมะตัวเล็กขนขาวไปทั้งตัว มันกำลังกะเทาะเปลือกถั่วอย่างคล่องแคล่ว พอแกะเสร็จก็ป้อนเนื้อถั่วใส่ปากอวี๋ซิ่ว “ท่านแม่กินสิ~”
แม่ก็รักลูก ลูกก็กตัญญู