เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 หูสัตว์โผล่พร้อมกันทั้งดาวและวิกฤตในป่าแห่งฤดูใบไม้ผลิ
หมอกเย็นที่ปกคลุมดาวลวี่เย่ยังไม่จางหายไปทั้งหมด แสงแดดยามเช้าส่องลงมาไม่ถึง ทิวทัศน์รอบด้านจึงดูราวกับถูกเคลือบไว้ด้วยผ้าโปร่งบางๆ
หลังกินมื้อเช้า อันชิงอวี๋กับเยี่ยนหมิงซู่ก็เดินทางมาที่สถานพักฟื้น วันนี้ต้องให้หมอกสีเทารักษาเจาเจา เธอเพิ่งกลายร่างจากร่างที่หนึ่งกลับเป็นเพียงพอนหิมะตัวน้อย ถ้าดูดซับสารมลพิษที่ตกค้างในทะเลจิตออกจนหมด ก็จะสลับร่างได้อย่างอิสระแล้ว
ช่วงนี้หมอกสีเทาว่านอนสอนง่ายมาก สั่งให้กินก็กิน ไม่คิดแหกคุกอีก กินเสร็จก็ไปนอนขดอยู่ในรังที่สานจากหญ้าหางหมา
ระหว่างทางเดินไปห้องผู้ป่วย ทั้งสองก็เดินสวนกับบรรดาแพทย์บำบัดที่ทยอยมาเข้าเวร
“อรุณสวัสดิ์ครับหมออันตัวน้อย...”
“อรุณสวัสดิ์ครับคุณเยี่ยน...”
“อรุณสวัสดิ์ครับ” อันชิงอวี๋ตอบรับอย่างมีมารยาท สายตากวาดผ่านศีรษะของพวกเขาโดยไม่ตั้งใจ ก่อนจะชะงักกึก แล้วแววตาก็ค่อยๆ เต็มไปด้วยความสงสัย
พอเดินสวนกับคนเจ็ดแปดคนติดๆ กัน อันชิงอวี๋ก็อดหันไปถามเยี่ยนหมิงซู่ไม่ได้ “มี่มี่ วันนี้เป็นวันเทศกาลพิเศษอะไรหรือเปล่าครับ”