เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 บทเรียนราคาแพงของก้อนหมอกและความฮิตของหญ้ากระถาง
เมื่อต้นกล้าต้นสุดท้ายเติบโตเต็มที่ พลังชีวิตอันเข้มข้นและพลังชำระล้างก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งเขตป้องกัน
หญ้าอวี้โซ่วตามขอบเขตที่ถูกมลพิษกัดกินสลัดคราบเหลืองแห้งทิ้ง กลับมามีสีเขียวขจีอีกครั้ง ดูโดดเด่นท่ามกลางม่านหมอกสีเทาขาว
ตัวตนเริ่มเบาบางลง หมอกสีเทาที่เพิ่งพองตัวได้ไม่นานเริ่มตื่นตระหนก
ความเร็วในการกลืนกินพลังชีวิตของแมกไม้ช้าลง มันหดม่านหมอกที่แผ่กระจายเข้ามารวมตัวกันเป็นก้อนคล้ายเมฆดำขนาดยักษ์ แล้วถอยไปขดตัวอยู่มุมห้องอย่างระมัดระวัง
พอหมอกจางหาย สภาพทั้งหมดของเขตป้องกันก็ปรากฏสู่สายตา บริเวณที่ไม่มีต้นไม้ใหญ่ หญ้าอวี้โซ่วเหี่ยวเฉาตายเกลี้ยง เหลือเพียงซากแห้งกรอบเปราะบาง หน้าดินเปิดโล่งแห้งผากแตกระแหง
ผู้คนด้านนอกพากันสูดลมหายใจเฮือก “ซี้ด...”
สภาพยับเยินราวกับฝูงตั๊กแตนบุกถล่ม
ก่อนหน้านี้ดาวลวี่เย่ได้รับการปกป้องจากแมกไม้ในป่าแห่งฤดูใบไม้ผลิเป็นอย่างดี ผลกระทบจากมลพิษอนุภาคจึงจำกัดอยู่แค่ทางพลังจิต ปวดหัวสักวันสองวันก็หาย
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นกระบวนการที่พืชและผืนดินถูกมลพิษอนุภาคช่วงชิงพลังชีวิตไปต่อหน้าต่อตา