เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 ยอมเป็นแมวดีกว่าเป็นคน
อันชิงอวี๋หันซ้ายแลขวา ตลอดทางเดินชั้นบนสุดมีเพียงพวกเขาแค่สองคน ชายหนุ่มพูดประโยคเมื่อกี้จบก็เงียบเสียงไปเลย ไม่รู้คนอื่นมาเห็นจะนึกว่าเขาหลับไปแล้วหรือเปล่า แต่ร่างกายที่สั่นเทาเป็นระยะกับเสียงลมหายใจหอบหนักก็ฟ้องทุกอย่าง
อาการแบบนี้ อันชิงอวี๋เคยเห็นตอนที่เจ้าแมวน้อยป่วย มันคืออาการพลังจิตแปรปรวนที่เกิดจากมลพิษอนุภาค
เขามีสีหน้าลังเล แม้คนตรงหน้าจะย้ำนักย้ำหนาว่าตัวเองไม่เป็นไร ทำท่าทางต่อต้านไม่อยากให้ใครมายุ่ง แต่เขาก็ไม่อาจใจดำปล่อยให้ตายต่อหน้าต่อตาได้จริงๆ ไม่รู้ว่าพลังพิเศษของเขาจะใช้ได้ผลกับมนุษย์ไหม แต่ในเมื่อตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่า ก็คงต้องลองดูสักตั้ง
อันชิงอวี๋พยุงชายหนุ่มที่เจ็บปวดจนสติเลือนรางให้ลุกขึ้นนั่งพิงผนัง วินาทีที่แสงสีเขียวสว่างวาบขึ้นมา กลุ่มควันสีดำทมิฬเข้มข้นก็พวยพุ่งขึ้นสูงราวกับหลุมดำไร้ก้นบึ้ง
ชั่วพริบตาเดียว คนตรงหน้าก็กลายเป็นเงาสีดำทะมึนไปทั้งร่าง
อันชิงอวี๋เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ทำไมถึงได้รุนแรงขนาดนี้?!