เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 หายนะที่หน้าประตูห้อง
ชั้นบนสุดของโรงแรม
ภายในห้องน้ำอบอวลไปด้วยไอน้ำสีขาว เสียงสายน้ำไหลซ่าดังต่อเนื่อง
สิบนาทีต่อมา ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่เปลือยท่อนบน พันผ้าขนหนูไว้รอบเอวเดินออกมา ผมสั้นสีดำถูกเช็ดจนหมาด ระหว่างก้าวเดิน หยดน้ำจากปลายผมไหลรินผ่านลำคอ ลาดไหล่ และแผงอกที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเรียงตัวสวย ก่อนจะหายลับเข้าไปใต้ขอบผ้าบริเวณเอวสอบ
ใบหน้าหล่อเหลาคมคายไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ เขาเดินตรงไปยังห้องแต่งตัว ทว่าพอเดินผ่านโต๊ะน้ำชา สายตาก็เหลือบไปเห็นหญ้าอุ้งเท้าแมวสีเขียวชอุ่มวางอยู่ ฝีเท้าจึงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือหยิบขึ้นมาหนึ่งต้นแล้วยัดเข้าปากเคี้ยวกร้วมๆ
หลังแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย เยี่ยนหมิงซู่ก็เดินออกจากห้อง กดปุ่มลิฟต์ลงไปยังชั้นเจ็ด
ภายในห้องรับรองพิเศษบนชั้นเจ็ด มีคนสามคนนั่งรออยู่ก่อนแล้ว
“ไอ้หมาบื้อ ข่าวของนายเชื่อถือได้จริงหรือเปล่า? แชตที่ส่งมาไม่ได้หลอกพวกเราใช่ไหม? ฉันอุตส่าห์งัดสารพัดวิธีมาลางานครึ่งวัน ถ้านายกล้าหลอกฉันล่ะก็ เชื่อไหมว่าแม่จะซัดนายให้ร้องไห้ขี้มูกโป่งเลย...” หญิงสาวหน้าตาสวยเฉี่ยวที่รวบผมหางม้าสูงไฮไลต์สีฟ้า กำลังกระชากคอเสื้อของหลีอวิ๋นพลางข่มขู่ด้วยรังสีอำมหิต
หลีอวิ๋นสู้แรงแม่สาวจอมพลังไม่ได้ จึงทำได้เพียงยกมือสองข้างยอมแพ้ รีบแก้ตัวเป็นพัลวัน “โธ่ ใต้ฟ้าผู้ทรงธรรม ฉันจะไปหลอกเธอทำไม เรื่องจริงแท้แน่นอน พี่เยี่ยนนัดเจอฉันเป็นการส่วนตัวที่ดาวลวี่เย่ตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้ว”