เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 ใครว่าไล่แล้วจะไปง่ายๆ
พูดจบอันชิงอวี๋ก็ฟุบหน้าลงกับหมอนแล้วหลับสนิทไปทันที
ทิ้งให้เยี่ยนหมิงซู่ที่กำลังตกตะลึงวุ่นวายใจอยู่เพียงลำพัง คอยขบคิดตีความประโยคนั้นซ้ำไปซ้ำมา
แม้จะอ่านจากซ้ายไปขวาหรือขวาไปซ้าย ก็แปลได้ว่าไม่ต้องการเขาแล้วทั้งนั้น
แต่เยี่ยนหมิงซู่เชื่อมั่นว่าต้องมีความหมายที่สามซ่อนอยู่ เพียงแต่เขายังคิดไม่ออกเท่านั้นเอง
เจ้าแมวขนฟูทำหน้าเคร่งขรึม เดินวนไปวนมาข้างกายเด็กหนุ่มที่หลับใหล ก่อนจะมาหยุดยืนนิ่งอยู่ข้างหมอน ครุ่นคิดอยู่นานจึงยกอุ้งเท้าขึ้นเขี่ยปอยผมดำขลับบนหน้าผากของเด็กหนุ่มเบาๆ มองใบหน้าหล่อเหลาสงบนิ่งยามหลับแล้วก็ล้มเลิกความคิดที่จะข่วนปลุกขึ้นมาถามให้รู้เรื่อง
ความรู้สึกหิวโหยแล่นริ้วขึ้นมาในท้อง เยี่ยนหมิงซู่ฉายแววสงสัยในดวงตา เขาก็แค่นอนหลับไปตื่นเดียว ทำไมถึงรู้สึกเหมือนไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้วนะ
เสียง "กริ๊ก" เบาๆ ดังขึ้น ปลายเท้าเตะเข้ากับวัตถุแข็งบางอย่าง พอก้มลงมอง สีหน้าของเยี่ยนหมิงซู่ก็ชะงักค้างทันที
ความทรงจำที่ถูกมองข้ามพรั่งพรูเข้ามาในชั่วพริบตา ทั้งอาการพลังจิตแปรปรวน ความเจ็บปวดเจียนตายยามสติถูกฉีกกระชาก ใบหน้าตื่นตระหนกของเด็กหนุ่ม และหยดน้ำอุ่นที่ร่วงหล่นลงบนปลายจมูกของเขาก่อนจะหมดสติไป