เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ยอมแลกทุกอย่างเพื่อยื้อชีวิต
อันชิงอวี๋พุ่งเข้าไปอุ้มลูกแมวที่หมดสติขึ้นมา สองมือสั่นเทาจนแทบคุมไม่อยู่ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก "มี่มี่! เป็นอะไรไป?"
ลูกแมวหลับตาแน่น ไม่อาจตอบสนองใดๆ ร่างกายของมันชักกระตุกและสั่นสะท้านไม่หยุด ราวกับกำลังแบกรับความเจ็บปวดแสนสาหัส
อันชิงอวี๋ทรุดเข่าลงกับพื้น ประคองร่างเล็กจิ๋วนั้นไว้อย่างระมัดระวัง แผ่นหลังชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบโดยไม่รู้ตัว เขาไม่กล้าขยับตัวแรง เพราะกลัวว่าการเคลื่อนไหวของตัวเองจะทำให้ลูกแมวบาดเจ็บซ้ำเติม
ทว่าไออุ่นกลางฝ่ามือกลับค่อยๆ จางหายไปทีละนิด
ทำยังไงดี?
จะทำยังไงดี?
สมองขาวโพลนไปหมด ความหวาดกลัวไร้ที่สิ้นสุดราวกับตาข่ายที่ทอแน่นรัดรึงตัวเขาจนขยับไม่ได้ อากาศรอบตัวเบาบางลงทุกที ข้างหูมีเสียงหอบหายใจแปลกๆ ดังขึ้น
ม่านน้ำตาพร่ามัวบดบังสายตา จนเขาแทบมองไม่เห็นลูกแมวในอ้อมกอด
เสียงร้อนรนของระบบดังก้องอยู่ในหัว [โฮสต์! โฮสต์ได้ยินเสียงฉันไหม?]