กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 232 ไล่ล่าสังหาร หลบหนี
“แย่แล้ว พวกเขาตามมาทันแล้ว”
ท่ามกลางห้วงสุญญตาอันกว้างใหญ่ไพศาล อวี๋อี้พลันสีหน้าเปลี่ยน
เขาหันกลับไปมองห้วงสุญญตาด้านหลังที่แตกสลาย ประกายพลังวิญญาณสายหนึ่งพุ่งออกมาจากรอยแยก เพียงชั่วพริบตาก็ทำให้หนังศีรษะเขาชาวาบ
“ผ่านมาตั้งหลายสิบปีแล้ว คนพวกนั้นยังเฝ้าจับตาดูอยู่ที่นครราชันฉินอีกหรือ ตอนนั้นพ่อเจ้าทำอะไรกันแน่” อวี๋อี้ร้องลั่น
“แบบนี้ยังตามมาทันได้ด้วยหรือ” ฉินเฟิงหนังศีรษะชาวาบ
“เคลื่อนย้ายพริบตา! พวกเราใช้พลังวิญญาณผ่ามิติอย่างฝืนกำลัง ถึงเคลื่อนย้ายพริบตาได้
ย่อมทิ้งคลื่นความผันผวนของพลังวิญญาณเอาไว้
ยิ่งมีพลังแข็งแกร่งเท่าไร คลื่นความผันผวนของพลังวิญญาณที่ทิ้งไว้ก็ยิ่งรุนแรง