กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 179 เหตุใดกัน
ทังอวี้ยืนนิ่งอยู่กับที่
ตอนนี้เขามองฉินเฟิงไม่ออกเลย
ถึงขั้นรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง
เขานึกถึงคำถามที่ฉินเฟิงถามซุนเชี่ยนเมื่อครู่นี้
ทังอวี้ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนประสานหมัดแล้วเอ่ยช้า ๆ “ขอบคุณที่ยั้งมือ”
หากฉินเฟิงคิดจะล้างสำนักเก้าตะวันจริง ๆ ก็คงไม่ทำเรื่องวกวนเช่นนี้
“หึ!” ฉินเฟิงหัวเราะเย็นชา ไม่สนใจทังอวี้ แล้วเหินไปอยู่ข้างไป๋จิงหง
“ท่านอาจารย์ ไปรับราชรถเหินฟ้ามาที ลำที่ใหญ่ที่สุดนะ ไอ้ของแบบนี้ผมยกไม่ไหวจริง ๆ” ฉินเฟิงกล่าว
“ฉินเฟิง ถ้าไม่ถอนรากถอนโคน สายลมวสันต์พัดมาเมื่อไรก็กลับมาเกิดใหม่ได้” จางเฝ่ยแผ่จิตสังหารทั่วร่าง แววตาเย็นเยียบ