กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 178 จงตอบข้ามา
ใต้มหาค่ายกลพิทักษ์สำนักเก้าตะวัน ผู้คนนับแสนเงยหน้ามองขึ้นไป
เมื่อเห็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดของสำนักทยอยตาย สีหน้าของพวกเขาก็สิ้นหวัง
“สำนักเมฆาบัดซบ พวกเขากล้าทำแบบนี้ได้อย่างไร”
“รอเจ้าสำนักกลับมาเมื่อไร ต้องฆ่าพวกมันให้หมด”
“เจ้าหมาน้อยชวีเจวียนนั่นสมควรตายจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะมัน คนของสำนักเมฆาจะฆ่ากันขึ้นมาทำไม”
“การแลกเปลี่ยนจบไปแล้วชัด ๆ!”
เสียงก่นด่าด้วยความเคียดแค้นประสานกันระงม
บางคนแทบอยากพุ่งขึ้นฟ้าไปฆ่าคนของสำนักเมฆาให้หมด
บางคนแค้นชวีเจวียนจนอยากบดขยี้กระดูกของมันให้เป็นผุยผง