กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 113 ดูดกลืนอย่างบ้าคลั่ง
หลินหวยอันฟื้นขึ้นมาแล้ว
เขาหันไปมองฉินเฟิงที่กำลังย่างเนื้อสัตว์อสูรอยู่ข้างกองไฟ แล้วมองจางเฝ่ยที่อยู่ข้างกาย
เขาราวกับกำลังอยู่ในความฝัน
เขายื่นมือไปหยิกต้นขาเว่ยชิงซู
“โอ๊ย หลินหวยอัน เจ้าเป็นบ้าหรือไง!” เว่ยชิงซูร้องลั่น พลางฟื้นจากหมดสติ
เว่ยชิงซูกัดฟัน ยกกำปั้นทุบไหล่หลินหวยอันรัว ๆ
“ไม่ใช่ความฝัน?” หลินหวยอันตัวสั่น
“ท่านอาจารย์ ในที่สุดท่านก็มาช่วยพวกเราแล้ว ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน”
หลินหวยอันน้ำตานองหน้า คุกเข่ากอดแขนจางเฝ่ย