กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112 ส่งกลับและหนทาง
ในป่าทึบ
เงาร่างสามสายลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ในนั้น
“ศิษย์พี่ แน่ใจนะว่าทางนี้? พวกเราเดินกันมาตั้งนานแล้ว ทำไมทางถึงไม่เหมือนตอนขามาเลยสักนิด” เว่ยชิงซูมีสีหน้าอ่อนล้า
ตั้งแต่ฉินเฟิงถูกจับตัวไป ทั้งสามคนก็วิ่งหนีอย่างไร้ทิศทาง
อย่างไรเสีย ทังอวี้ยังเกือบถูกตีจนตาย
แล้วขยะขอบเขตก่อรากฐานสามคนอย่างพวกเขาจะไปทำอะไรได้?
แค่สัตว์อสูรหรือภูตผีอัปมงคลสักตัวก็เล่นงานพวกเขาจนแทบเอาตัวไม่รอดแล้ว
วิ่งหนีมาหลายวัน ก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
ทางไม่ถูก