กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 95 แท่นวิญญาณ หนึ่งกระบี่
เหล่าผู้แข็งแกร่งขอบเขตแก่นทองคำอย่างก่วนซูอวี่พูดไม่ออกไปชั่วขณะ
ที่แท้ผางเยี่ยนก็รีบวิ่งไปหาที่ตายเองหรือ?
ก่วนซูอวี่มองซากแขนขาของผางเยี่ยน แล้วสูดหายใจลึก
วันนี้พวกเขาต้องขายหน้าแน่แล้ว
ที่สำคัญ หน้าตาของพวกเขายังถูกจางเฝ่ยตบจนหายเกลี้ยง
จะกล้ำกลืนความแค้นนี้ลงไปได้อย่างไร
“พวกเจ้าสองคน อย่ามัวคุกเข่าสิ ยังจะสู้ไหม? อย่ามัวอืดอาด ถ้าไม่สู้พวกเรากลับแล้วนะ” จางเฝ่ยยกมือชี้จูเก๋ออวิ๋นกับอีกคน
พอเห็นก่วนซูอวี่กับพวกอึดอัดเหมือนกลืนแมลงวันตาย จางเฝ่ยก็เบิกบานใจ
มุมปากยกขึ้นจนหุบไม่ลง