กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19 เดี๋ยวก่อน ยังรอดได้
หลงเทาอยากด่าใครสักคนเหลือเกิน
ถึงขั้นอยากลงมือชกหลิ่วเจิ้งเสียนสักหมัด
เขาอยู่ขอบเขตหลอมปราณชั้นที่เก้า!
แขนขาดไปข้างหนึ่ง แถมยังบาดเจ็บสาหัสอีก
หลิ่วเจิ้งเสียนมองไม่เห็นหรือไร?
ตาบอดหรือไง?
“ผู้อาวุโสหลง ผมรู้ว่าท่านร้อนใจ แต่ท่านใจเย็นก่อน” หลิ่วเจิ้งเสียนยิ้มอย่างมั่นใจ
สามคนนั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
ประเด็นสำคัญคือหลงเทาหนีรอดมาได้ แสดงว่าสามคนนั้นไม่ได้แข็งแกร่งนัก