เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 ไอเย็น เยือกแข็ง
“ฉินเซิงอู่ เลิกก่อเรื่องได้แล้ว เจ้ามีภรรยาอยู่แล้วไม่ใช่หรือ อีกอย่างหงซิ่วซิ่วก็เป็นคนดีนะ”
“รีบกลับบ้านเถอะ ของอย่างโลงศพนี่เล่นกันไม่ได้ มันไม่เป็นมงคล”
แม้จะมืดค่ำแล้ว แต่หน้าประตูตระกูลหลิ่วยังมีคนอยู่มาก
ทุกคนถูมือ ห่มเสื้อหนาบุขนสัตว์ แล้วพ่นไอขาวขณะเกลี้ยกล่อมเขา
เวลานี้ปกติก็ควรไปคุยเรื่องความหวังในชีวิตกับเมียแล้วแท้ ๆ
ไม่มีอะไรหรอก ฉินเซิงอู่แบกโลงศพมาเด่นสะดุดตาเกินไป
โลงศพสีแดงสดจนสะท้อนแสง ใครเห็นเข้าจะเดินต่อไหวได้อย่างไร
“หลิ่วม่านม่าน ดูสารรูปตัวเองเสียก่อน เจ้าคางคกเอ๊ย ไสหัวไปให้ไกล อย่ามาทำให้ข้ารำคาญ” หลิ่วม่านม่านยืนเท้าเอวอยู่หน้าประตู โกรธจนแทบระเบิด
ดึกดื่นยังแบกโลงศพมาก่อเรื่อง ทั้งยังปากกล้าพูดจาใหญ่โต ถ้าไม่ด่ามันสักยก คืนนี้คงนอนไม่หลับ