กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 316 เพิ่งจะมัธยมปลายปีหนึ่งเองนะ
จริง ๆ เลย เธอไม่เคยเห็นใครพูดเก่งขนาดนี้มาก่อน น้ำลายสักหยดก็ไม่ต้องดื่ม ไม่คิดจะหยุดพักหายใจแม้แต่น้อย รวดเดียวสั่งสอนวิชาการเมืองให้เธอไปตั้งครึ่งชั่วโมง
ตอนนั้นเธอรู้สึกเสียใจ เสียใจเป็นอย่างยิ่ง ทำไมถึงคิดสั้นหาเรื่องมาหาอาจารย์เพื่อยื่นเรื่องกันนะ เกือบจะถูกเทศนาจนดวงกายดวงจิตหลุดออกจากร่างอยู่แล้ว
ถังถังออกแรงถูหน้าตัวเองแรง ๆ ก่อนจะหยิบปากกาหมึกซึมขึ้นมาทำการบ้านต่อ
ถ้าไม่ใช่เพราะช่วงนี้สภาพร่างกายของเธอไม่ค่อยดีจนดึงดูดความสนใจของอาจารย์ เธอก็คงขอยืมการบ้านคนอื่นมาลอกไปแล้ว อย่างน้อยก็ประหยัดเวลากว่าแบบนี้ไม่ใช่หรือ