เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 315 ผลข้างเคียงระยะยาวที่ขยายใหญ่ขึ้น
ซูเจาเองก็ไม่รู้รายละเอียด ถามถังถังก็บอกแค่ว่านอนไม่พอ “ฉันไม่รู้เหมือนกัน คุณปู่ไป๋บอกว่าไม่เป็นไร แต่ฉันรู้สึกว่ามันไม่เหมือนคนไม่เป็นไรเลยสักนิด”
เฉียวเผิงลูบคางตัวเอง “ฉันพอได้ยินมาบ้างอยู่หรอก แค่ไม่รู้ว่าจะเกี่ยวกันไหม”
“กินข้าวก่อน กินข้าวเสร็จแล้วค่อยคุยกัน” เฉียวเผิงเปิดกล่องข้าวของตัวเอง พลางเริ่มเขย่าตัวสะกิดถังถังให้ลุกขึ้นมากินข้าว
ถังถังหงุดหงิดจะแย่ ให้เธอนอนหลับดี ๆ สักตื่นไม่ได้หรือไง แค่ให้เธอนอนจนอิ่ม เธอก็มีเรี่ยวแรงแล้ว
พอกลั้นใจลืมตาขึ้นมาแล้วได้กลิ่นหอมของกับข้าว ก็รู้สึกได้ว่าท้องร้องโครกครากประท้วงอยากกินอาหาร เธอไม่พูดพร่ำทำเพลงแม้แต่คำเดียว หยิบช้อนขึ้นมาก็เริ่มลงมือกิน การนอนหลับก็ต้องผลาญพลังงานเหมือนกัน